خدنگ نیمکش غمزه اش نخورده هنوز

همین کدیایت محل غمزه محل جویش

ز راه دیده به دل می رسد هزار پیام

به نیم جنبشی از گوشهای ابرویش

به من چشانده فلک زور و دست و بازویش

نهفته کرده کمانی به زه که بی خبرند

ز ناوک افکنی آن دو چشم جادویش