هنوز تیغ نیالوده تیز دستی بین

که نیست حد بشر سیر دیدن رویش

به نوگلی نگرانم که می دمد چو گیاه

کرشمه از در و دیوار گلشن کویش

که موج خون ز زمین می رسد به بازویش

قیامتست قیامت که صور فتنه دمید

جهان ز فتنه نو خیز قد دلجویش