جهان ز فتنه نو خیز قد دلجویش

هنوز تیغ نیالوده تیز دستی بین

که موج خون ز زمین می رسد به بازویش

قیامتست قیامت که صور فتنه دمید

ز خاک یوسف گل پیرهن دمد گل رشک

اگر به مصر بردبار از چمن بویش

چه رغبت است که سر بر نمی تواند داشت