چو نیست در نظر آن گل که نوبهار من است

ز صوت فاخته و نغمه هزار چه حظ

شکار تا شده دلهای بی محبت را

ز تیر غمزه خوبان جان شکار چه حظ

مرا ز باغ چه حاصل ز نوبهار چه حظ

غرض مشاهده حسن توست از خوبان

وگر بی تو ز خوبان روزگار چه حظ