وگر بی تو ز خوبان روزگار چه حظ

چو نیست در نظر آن گل که نوبهار من است

مرا ز باغ چه حاصل ز نوبهار چه حظ

غرض مشاهده حسن توست از خوبان

درین دیار دل محتشم خوش است به یار

گهی که یار نباشد درین دیار چه حظ