مرا ز باغ چه حاصل ز نوبهار چه حظ

شکار تا شده دلهای بی محبت را

ز تیر غمزه خوبان جان شکار چه حظ

چو نیست در نظر آن گل که نوبهار من است

غرض مشاهده حسن توست از خوبان

وگر بی تو ز خوبان روزگار چه حظ

درین دیار دل محتشم خوش است به یار