نام ننگ آمیز من از لوح هستی ساز حک

در فراقش چون ندادم جان خود را ای فلک

یار عشق دیگران را گر ز من کردی قیاس

ساختی با خاک یک سان عاشقان را یک به یک

هرکه شد پروانه شمعی و سر تا پا نسوخت