بسته ام خواب و به بیداری خود می نازم

علم مدح تو بیضا علم افراختنی است

لیک من از عقبت ادعیه می افرازم

روزگاریست که بر دیده و بختت به دعا

هست اقبال تو یاور که من ادعیه خوان

کار یک ساله به یک روزه دعا می سازم

خورد و خوابی که درو نیست گزیر آن سان را