خوبی به غایتی که زلیخا نمی برد

از یکدگر نمی گسلد کاروان حسن

از تیر عشق اهل زمین پر برآورند

آرد چو غمزه ات به کشاکش کمان حسن

در جنب خوبی تو به یوسف گمان حسن

چندان نیافریده دل اندر جهان مرا

کان بت کند ببردنشان امتحان حسن