دل زارم چو برد آن شوخ و شد بیگانه دانستم

به این تلخی سخن شوخ شکر گفتار من با من

مرا کز رنجش اغیار دایم دل گران گشتی

چسان بینم که باشد سر گران دل دار من با من

که می کرد آشنائی از پی آزار من با من

ز کید خصم پیش یار من مقدار من کم شد

نمی دانم چه دارد خصم بی مقدار من با من