آن که به پندست مرا سود خواه

دود برآرد ز جهان آه من

از نگه من به تمنای خویش

آه گر افتد به گمان ماه من

از همه بیش است زیان خواه من

از تو به جان آمدم اندیشه کن

جان من از ناله جانکاه من