از تو به جان آمدم اندیشه کن

آه گر افتد به گمان ماه من

آن که به پندست مرا سود خواه

از همه بیش است زیان خواه من

جان من از ناله جانکاه من

بندگیت جان من بینواست

جان من از من مستان شاه من