از همه بیش است زیان خواه من

از نگه من به تمنای خویش

آه گر افتد به گمان ماه من

آن که به پندست مرا سود خواه

از تو به جان آمدم اندیشه کن

جان من از ناله جانکاه من

بندگیت جان من بینواست