بس گران می جنبد از جارخش استغنای او

در حجابست از لب و گوش آن چه می گوید به من

با دو چشم واله من نرگس شهلای او

انتظار از آن سوارم می کشد کز بار ناز

در صبوحی می تواند کرد پیش از آفتاب

روز را از شب جدا روی جهان آرای او

چون به عزم رقص می آید به جنبش قامتش