روز را از شب جدا روی جهان آرای او

انتظار از آن سوارم می کشد کز بار ناز

بس گران می جنبد از جارخش استغنای او

در صبوحی می تواند کرد پیش از آفتاب

چون به عزم رقص می آید به جنبش قامتش

عشوه پنداری که می ریزد ز سر تا پای او

پیش از آن کاید به رقص از انتظارم می کشد