چون به عزم رقص می آید به جنبش قامتش

بس گران می جنبد از جارخش استغنای او

در صبوحی می تواند کرد پیش از آفتاب

روز را از شب جدا روی جهان آرای او

عشوه پنداری که می ریزد ز سر تا پای او

پیش از آن کاید به رقص از انتظارم می کشد

نیم جنبشهای مخفی او قد رعنای او