شیرین کند در چشم من محرومی دیدار تو

از قتل مردم مرگ را در کار بستی آن قدر

کو نیز شد ز نهار خواه از تیغ بی زنهار تو

نزدیک شد کامی زشت در بزم با نامحرمان

از بهر مرغان چنین دام تصرف می نهی

هست این زبان کبری عجب از حسن دعوی داد تو

با آن که بی زاری ز من می خواهی افزون از همه