هست این زبان کبری عجب از حسن دعوی داد تو

نزدیک شد کامی زشت در بزم با نامحرمان

شیرین کند در چشم من محرومی دیدار تو

از بهر مرغان چنین دام تصرف می نهی

با آن که بی زاری ز من می خواهی افزون از همه

حیران روی خود مرا حیرانم اندر کار تو

من خود خریداری نیم کز من توان گفتن ولی