تلخی مکن که خنده نگهداشتن به زور

با من چه می کند خلف ارجمند تو

دل برگرفتی ز تو جانا اگر بدی

در سینه من آن دل هجران پسند تو

می بارد از لب و دهن نوشخند تو

امروز کو که باز بتر بیندت به من

بدگوی من که دوش همی داد پند تو