نرگس چشم ساحرت چون زند آتشم به دل

آه اگر بیاورد سر به من حزین فرو

گشته سوار و خورده می من همه جا روان ز پی

تا دگری نیاردش مست ز پشت زین فرو

ریزد از آب دیده ام صد گل آتشین فرو

وجه سفید ره نیم سجده توست وای اگر

خاک در سرای تو ریزدم از جبین فرو