در سخن بندی حیرت تو زبانش باشی

یارب آن چشم که باشد که تو با این همه شرم

محرم راز نگه های نهانش باشی

حال دهشت زده ای خوش که دم عرض سخن

میرم از رشک زیان کاری جان باخته ای

که تو سود وی و تاوان زیانش باشی

تا ابد گرد سر باغ و بهاری گردم