میرم از رشک زیان کاری جان باخته ای

محرم راز نگه های نهانش باشی

حال دهشت زده ای خوش که دم عرض سخن

در سخن بندی حیرت تو زبانش باشی

که تو سود وی و تاوان زیانش باشی

تا ابد گرد سر باغ و بهاری گردم

که تو با این خط نوخیز خزانش باشی