یک طرف در اضطراب مرگ مرغ بسملی

محمل آرائیست یکجا گرم با صد آب و تاب

جای دیگر آه سرد و گریه بی حاصلی

یک طرف در نیت پرواز باز جان شکار

شهر ویران کرده ای را باد صحرا در دماغ

باد در کف چون گل از وی بی دلی پا در گلی

وای بر صحرائیان کز شهر بیرون میرود