شهر ویران کرده ای را باد صحرا در دماغ

جای دیگر آه سرد و گریه بی حاصلی

یک طرف در نیت پرواز باز جان شکار

یک طرف در اضطراب مرگ مرغ بسملی

باد در کف چون گل از وی بی دلی پا در گلی

وای بر صحرائیان کز شهر بیرون میرود

بی ترحم صید بندی ناپشیمان قاتلی