در نخستین منزلی هرچند ره طی میکنی

توسن عمر آن جهان پیما ستور باد پا

یک جهان طی می کند چون بادپاهی میکنی

سختی راه محبت را دلیل این بس که تو

ساقیا بر ساحل غم مانده ام وقتست اگر

کشیت ساغر روان در قلزم می میکنی

سنبل از تاب جمالت می نشیند در عرق