گشته مقبول کس طاعت این خاک نشین

انقلاب از نگهی میفکند در سپهی

حسن از بوالعجبی هربت نازک دل را

داده است از دل پر زلزله آرام گهی

که به کاهی نخرد سجده زرین کلهی

کلبه دل ز گدائی بستانند این قوم

نستانند بلی کشوری از پادشهی