به مشرب تو چنان شربت حرام خوش است

برنده تو بسوی عقوبت عقبا

چه حرص معصیت این که هیچ صید گنه

نمی شود ز کمند تعلق تو رها

که شرب آب به طبع مریض استسقا

ز نشه های جزا غافلی و میسازی

مفرح گنه خویش را تمام اجزا