برنده تو بسوی عقوبت عقبا

نه آن چنان که قدم زین سرا نهی چو برون

کنی سرای دگر را ز نوحه نوحه سرا

متاز در عقب عیش دنیوی که هم اوست

چه حرص معصیت این که هیچ صید گنه

نمی شود ز کمند تعلق تو رها

به مشرب تو چنان شربت حرام خوش است