کنی سرای دگر را ز نوحه نوحه سرا

ازین منازل اسفل چنان گذر که شود

نزول گاه تو این طرفه غرفه اعلا

نه آن چنان که قدم زین سرا نهی چو برون

متاز در عقب عیش دنیوی که هم اوست

برنده تو بسوی عقوبت عقبا

چه حرص معصیت این که هیچ صید گنه