مگر بر رعشه ز خوف وی وز فرط حیا

دگر به بزم شه اندر سلوک خویش نگر

ببین که طاعت او می کنی چگونه ادا

که موی بر بدنت از ادب نمی جنبد

به صد هزار تعشق به جای می آری

هزار حکم اگر بر تو می کند اجرا

چو برگ بید زبانت ز بیم می لرزد