ز سرعتت متمیز شدست دست از پا

به خویش هست گمانت که هرگز آن خدمت

ملول ناشده آورده ای تمام به جا

اگر بساط ریائی نبوده گسترده

از بن شعار تو صد ره صنم پرستی به

که با ملک به خلوصی و با خدا به ریا

روایت است که عبدالله مبارک داشت