که جیب خاطرشان کم کشیده دست هوا

به بیگناهی زندانیان شحنه عشق

به بی نشانی سرگشتگان دشت بلا

به پاکدامنی عاشقان عصمت دوست

به گریه های زمان غریو خیز وداع

که سنگ را اثر آن درآورد به بکا

به آب چشم یتیمان چهره گرد آلود