حور آورد ز گیسوی خود عنبرین طناب

رضوان اگر شود به سکان تو مختلط

از اختلاط حور بهشتی کشد عذاب

از بهر گردن سگ زرین قلاده ات

از ترک چشمت آرزوی کاینات را

در هر نگه هزار سوالی است بی جواب

بیدار از انفعال نگردند تا ابد