برخیز ای صبا که ازین پس نمی شود

بهر شرف ز سجده آن سده بهره یاب

یک ذره ام توان چو نمانداست چون کنم

خورشیدوار ناصیه سائی بر آن جناب

شوق سبک عنان متحمل گران زکاب

از من دعا و از تو شدن حاملش چنان

کارام را وداع کند عزمت از شتاب