یک ذره ام توان چو نمانداست چون کنم

در گردنم به یک کشش افکنده صد طناب

لیکن چو نیست پای تردد چه سان شوم

بهر شرف ز سجده آن سده بهره یاب

خورشیدوار ناصیه سائی بر آن جناب

برخیز ای صبا که ازین پس نمی شود

شوق سبک عنان متحمل گران زکاب