ز کینه ساخت مراپایمال و داشت گمان

کزو چه زلف بتان خاطرم پریشان است

ز بس که مست می جهل بود می پنداشت

که شیشه دل مردم شکستن آسان است

که من ز بی مددی مورم او سلیمان است

ولی نداشت ازینجا خبر که صاحب من

امیر عادل اعظم محمدی خان است