پناه شش جهه و پشت چار ارکان است

قمر وجاهت و مریخ تیغ و زهره نشاط

که داغ بندگیش بر جبین کیوان است

یگانه ای که درین شش دری سرای سپنج

سکندری که ز سد متین معدلتش

همیشه خانه یاجوج ظلم ویران است

زهی رسیده به جائی که کبریای تو را