زهی رسیده به جائی که کبریای تو را

پناه شش جهه و پشت چار ارکان است

سکندری که ز سد متین معدلتش

همیشه خانه یاجوج ظلم ویران است

نه ابتدا نه نهایت نه حد نه پایان است

محیط جود تو بحریست بی کران که در آن

حبابها چو سپهر برین فراوان است