چو گل جدید لباس و دریده دامان است

ز بعد نامتناهی به طول برده سبق

تباعدی که کمال تو را ز نقصان است

بر آستان تو دایم گدا ز کثرت زر

حسود نیز ازین غصه جنون افزا

چو لاله داغ به دل چاک در گریبان است

چو تیر رخصت قتل مخالفت خواهد