چو لاله داغ به دل چاک در گریبان است

بر آستان تو دایم گدا ز کثرت زر

چو گل جدید لباس و دریده دامان است

حسود نیز ازین غصه جنون افزا

چو تیر رخصت قتل مخالفت خواهد

به دستبوس که رسم اجازه خواهان است

بی جواب تواضع دو تا کند قد خویش