به عشوه طی لسانی که شرح نتوان داد

به چشمهای سیه شیوه ای ز ناز آموخت

که هر که خواست به آن شیوه دل دهد جان داد

به ناز داد سکونی که وصف نتوان کرد

به هر که لایق اسباب کامرانی بود

سرور و مسند و خر گاه چتر و چوگان داد

بهر که در طلب گنج لایزالی بود