به هر که لایق اسباب کامرانی بود

که هر که خواست به آن شیوه دل دهد جان داد

به ناز داد سکونی که وصف نتوان کرد

به عشوه طی لسانی که شرح نتوان داد

سرور و مسند و خر گاه چتر و چوگان داد

بهر که در طلب گنج لایزالی بود

گلیم مختصر فقر و گنج ویران داد