که هر که خواست به آن شیوه دل دهد جان داد

ز باغ حسن سیه نرگسی چو چشم انگیخت

به آن بلای سیه خنجری چو مژگان داد

به چشمهای سیه شیوه ای ز ناز آموخت

به ناز داد سکونی که وصف نتوان کرد

به عشوه طی لسانی که شرح نتوان داد

به هر که لایق اسباب کامرانی بود