تو دیده باز کن ای بخت منتظر که صبا

سمند عزم برون رانده از غبار آمد

تو عیش ساز کن ای جان مضطرب که ز راه

قرار بخش اسیران بی قرار آمد

به توتیا کشی چشم انتظار آمد

تو ای صبا که زره می رسی نوید آلود

ببر به شهر بشارت که شهریار آمد