به پیش رای جهانگیر او مخالف را

ز ذات او که به غایت بزرگوار آمد

ز زیرکی به غلامیش هر که کرد اقرار

ز نیک بختی و اقبال بختیار آمد

جهان سپار نگویم که جان سپار آمد

طریق شیر شکاری به کائنات نمود

اگرچه پنجه نیالوده از شکار آمد