جهان سپار نگویم که جان سپار آمد

ز زیرکی به غلامیش هر که کرد اقرار

ز نیک بختی و اقبال بختیار آمد

به پیش رای جهانگیر او مخالف را

طریق شیر شکاری به کائنات نمود

اگرچه پنجه نیالوده از شکار آمد

ایا به عقل گران لنگری که در جنبت