غم را به دل به خوشدلی جاودان کند

پس محتشم که دارد ازو صد هزار زخم

قطع طمع ز مرهم لطفت چسان کند

دستی ز روی مرحمتش گر نهی به دل

تا باغبان صنع درین سبز مرغزار

ترتیب کار و بار بهار و خزان کند

لطف تو دست شیخ و صبی گیرد از کرم