آن که خاک در کاخش متغیر شده است

قامت دولتش آراست به تشریف خلود

وانکه از بهر نگهبانی ذاتش همه را

کرد پا بست و داد ابدی حی ودود

بس که رخساره خود سوده به رو چرخ کبود

کسوت دولت او را ز بقای ابدی

گشته ایام و لیالی همه تار و همه پود