گشته ایام و لیالی همه تار و همه پود

آن که خاک در کاخش متغیر شده است

بس که رخساره خود سوده به رو چرخ کبود

کسوت دولت او را ز بقای ابدی

بدر گردید هلال از پی تحصیل کمال

بس که بر نعل سم توسن او ناصیه سود

خط آزادی خود خواسته کیوان از وی