هزار گونه ثمر سر بر آورد ز حجر

و گر به بزم گه عیش طول شب خواهی

فلک چدار کند دست و پای توسن خور

ز ابر لطف تو گر رشحه ای رسد به جماد

و گر رسد اثری از صلابتت به نبات

به جای میوه برآید حجر ز شاخ شجر

کند چو ساقی لطفت می کرم در جام